در قبایل عرب همواره جنگ بود٬ اما مکه "زمین حرام" بود و چهار ماه رجب٬ ذی القعده٬ ذی الحجه و محرم "ماه حرام"٬ یعنی که در آن جنگ حرام است.

دو قبیله وقتی با هم می جنگیدند٬ تا وارد ماه حرام می شدند٬ جنگ را موقتا تعطیل می کردند٬ اما برای اینکه اعلام کنند "در حال جنگند و این آرامش از سازش نیست٬ ماه حرام رسیده است و چون بگذرد٬ جنگ ادامه خواهد یافت"٬ سنت این بود که بر قبه خیمه فرمانده قبیله پرچم سرخی برمی افراشتند تا دوستان٬ دشمنان و مردم همه بدانند که "جنگ پایان نیافته است".

آنهایی که به کربلا می روند٬ می بینند که جنگ با پیروزی یزید پایان گرفته و بر صحنه جنگ٬ آرامش مرگ سایه افکنده است.

اما می بینند که بر قبه آرامگاه حسین٬ پرچم سرخی در اهتزاز است.

بگذار این "سال های حرام" بگذرد!